2005/Oct/08

อุอุ อิอิ แอบมาอัพ(อีกแล้ว)ซะงั้น

จริงๆของตัวเองก็มีแต่เบื่อมากมาย เรยมาอัพให้เลี่ยนน้อยผู้น่ารัก(อันนี้ล้อเล่น)

ครั้งที่แล้วอัพให้ อนาถจิงๆอีหนู คนอ่านน้อยนิด เพื่อนก็ไม่อ่านชะมะ(555+)

โอ๋ๆไม่ต้องน้อยจายไป เพราะคนอ่านมากก่าครั้งแรก(3เดือนที่แล้ว)ที่เธอเขียนหนิ

จิงๆไม่มีไรมากมายหรอก ว่างๆซะงั้น

เขียนๆเรื่องไรดี นึกๆๆๆ

นึกออกแล้ว เขียนเรื่องเธอดีก่า (คนอื่นอ่านๆๆแอบเม้าท์ๆ)

โอเคนะ รู้ๆกานอยู่ มะปรางหรือ ภาสุรีย์หรือ เลี่ยน ของเรามีความแปลก

แตกต่าง มะเหมือนคราย

นี่คือลักษณะของปรางน้อยของเรา

1.หน้าตา!! เป็นเอกลักษณ์ ไม่เหมือนคราย(ไม่เหมือนชาวโลก)

2.หัวเราะ (ปากกว้างอย่างแรง เรานึกว่าเรากว้างแล้ว แหมเจอปรางแล้วยอมแพ้)

3.ผอม (มากมาย) เรียกได้ว่าขี้ก้าง อุอุ อิอิ คุณเธอพยายามโกงน้ำหนักให้มากขั้น

ทั้งๆที่คนอื่นจะโกงน้ำหนักให้น้อยลง

4.อุอุ อิอิ ไม่กล้าเขียน 55+(นึกเองๆ)

5.บ๊วยๆ อ่าๆนี่คือจุดเด่น แลจุดดี(สิ่งเดียวที่เธอมี ล้อเล่นๆ) ลูกอม รส บ๊วย ตรา ต้นไม้

คือเอกลักษณ์ของเธอ เป็นเครื่องมัดใจ(ชาย) เพื่อนๆหลายๆคน อิอิ แต่เวลาหยิบต้องระวัง

ระวังอะไรนะหรอ ............ระวัง(หน้าตัว......!!)

6.ของใช้ ทุกชิ้นมีชื่อ ภาสุรีย์ วัฒนศิริสุข จิงๆ ขอบอกๆ

ลองดุกานได้ แม้แต่บนซองขนมก็มี (แต่เปลือกบ๊วยไม่เห็นเขียนนะ)

อันนี้มากจากความงก กลัวของหาย

7.ทะเลาะกับพี่ บ่อยมากมาย แล้วชอบโทรมาเล่า (แต่เด๋วนี้ไม่มี)

บางครั้งมีส่ง sms มาฮะ มาว่าพี่ อุอุ อาจเกิดเพราะอารมณ์ชั่ววูบ

จิงๆเค้ารักกานน(มั้ง)

8.โรคจิต อันนี้รักษาหายยาก

9.หนังสือ คือ ชีวิต อันนี้เป็นวิวัฒนาการ ถือได้ว่าเป็นการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมทางภาษา

เพราะปรางชอบอ่านหนังสือมากมาย แต่เป็นภาษามนุษย์นี่แหละ

แต่ชอบอ่านแนว แฟนตาซี ประมาณคิดถึงบ้านเกิดอะเป่า อุอุ

..................................................................................

นึกไม่ออกและ

เด๋ววันที่11-12 เจอกานๆ

12 เราก่า ปราง จาไป มหกรรมหนังสือเน้อ

สุดท้าย

ถ้าท่านคิดว่าเจ้าของBlogนี้แปลกเกินไป เรามีทางออกใหม่ให้คุณ

http://iceiceiceice.exteen.com รอคุณอยู่ เข้าไปได้

รับรอง เจ้าของBlogน่ารักก่า(เกี่ยวมั้ย?)

ไปและๆ

บับบายเน้อ

*เออๆ สุดท้ายจิงๆ อ่านแล้วเม้นให้เลี่ยนหน่อย เพื่อความสงบสุขของโลกกกกก!!

by iceice

2005/Oct/06

วันนี้ว่างจัดจ้าน

เรยมาอัพแทนคนขี้เกียจ อุอุ

แต่จามีคนอ่านหรอ

เพราะ คุณเธอดองมานานก่า

3เดือน พระเจ้าจอร์จ นานชะมะหละ

และด้วยความจำของพวกต่างดาว

ทำให้เธอลืมพาสเวิร์ด และบอกมาประมาณ6-7อัน

โชคดีที่ลองครั้งที่2 ก็ใช่ แหมๆๆ คนอัพมานเก่งนี่หว่า

อุอุ

เข้าเรื่องๆ เราจะอัพเรื่องไรดีเน้อ

คิดๆๆๆคิดมะออก งั้นอัพเรื่องเรา2คนดีก่า

เรา(ฉัน กะ เธอ)

ได้อยู่ห้องเดียวกันครั้งแรกตอนป.5

นั้นคือเมื่อ20ปีที่แล้ว (สำหรับเธอ)

แต่สำหรับฉัน มานคือ 6 ปีที่แล้ว

(อ่าๆๆ งงละซิ ฉานว่าเธอแก่อะ เข้าใจปะ)

มีคนบอกว่าหน้าตาเราคล้ายกัน

นั้นทำให้ฉันไม่อยากส่องกระจก เพราะกลัวหน้าคล้ายเธอ

แต่เราว่าไม่เห็นเหมือนเรย เราดูดีก่าเยอะ 555+

ตอนนั้นเราสนิทกานมากมาย

เราเคยไปค้างบ้านปราง หลายครั้ง(1-2 ครั้ง)

แต่ไปเฉยๆบ่อย (5-6 ครั้ง) แต่ละครั้ง

ไม่เคยกลับมาอย่างสบายดี

ครั้งแรก รองเท้าขาด เละ

ครั้งที่2 ขาของฉาน เละ

แต่พอโตๆ ก็ไม่ค่อยเปนไร

หลังจากนั้นเราก้ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกานเรย

จนถึงม.3 (ชะปะ) แต่ดูว่าความสนิทของเราไม่ลดลงเรย

แม้ปีนี้เราจะไม่ได้อยู่ห้องเดียวกาน

นั้นก็ถือเป็นบุญของฉาน

มะปราง ถูกเรียกว่า เอเลี่ยน

แต่เราไม่กล้าเรียกหรอก

เราว่าเลี่ยนน้อย น่ารักก่า

แต่เราก็ไม่เคยเรียก

เรียก ปราง อะดีแล้ว ไม่รู้ดิ

ไม่รู้จะเขียนไร

ถ้าใครคิดว่าBlog นี้ไร้สาระ

นี่ๆวันนี้เรามีทางออกใหม่ให้คุณ

เพียงคุนเข้าไปที่ http://iceiceiceice.exteen.com

ภายใน 2นาทีนี้ คุณจะได้อ่าน Blog ของเราฟรีๆไม่เสียเงิน

อุอุ ไม่มีไรทำจิงๆนะเนีย

(อันบนอะ Blog เรานะ อัพบ่อยก่าปรางอัพ อุอุ)

ไปและๆ

บับบาย

กู๊ด ลัค เน้อ

2005/Jun/24

เฮ้อออ เซงอย่างแรง ม่ะกี้นั่งพิมอยู่ดี ย้าวยาวเลย พอดีซนไปนิส กดโดนไรไม่รุ หายโหม๊ดดเลย เลยกะมานั่งพิมในโปรแกรม จิ๋วระทวย ก่อนดีกว่า แล้วค่อยไปเพสต์เอาทีหลัง ปลอดภัยกว่า 55

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ตักริบบิ้นซะที หลังจากที่สมัครมานมนาน ตั้งกะปิดเทอมแน่ะ แต่ก้อไม่ได้อัพซ้ากกะที ปล่อยทิ้งไว้จนหยากไย่ขึ้นง่ะ ที่สมัครก็เพราะว่า แอบปลื้มพี่มุ่ยอย่างแรง แอบทึ่งในฝีมือ (แต่เค้าไม่รู้จักเราหรอก อึกๆฮือๆๆ) เห็นพี่มุ่ยมีบล็อกในนี้ ไอเราก็เลยโรคจิต แอบทำตาม 555 แต่ก็เหนมาเยอะเหมือนกันนะ ส่วนใหญ่ก็แบบว่าเกี่ยวกะหัวขโมยแห่งบารามอสอ่า เราก้อเลย เอาวะ ทำก็ทำ แต่แล้ววว น้องมะปรางก็ได้ปล่อยให้บล็อกตนเองกลายเป็นบ้านร้างเล็กๆไม่ได้รับการตกแต่ง อะไรเลย ปล่อยให้โล่งโจ้งว่างแจ้งอยู่อย่างงั้น จนในที่สุด! น้องไอซ์ก็เป็นคนมาจุดประกายต่อมกระตือรือร้นของน้องมะปรางขึ้นมา จนในที่สุดก็เลยต้องเอาบล็อกออกมานั่งปัดฝุ่น เช็ดถู เอาเฟอร์นิเจอร์ใส่เข้าไปซะที เหนื่อยเจงๆ

วันนี้ขอไม่พูดไรมากละกันนะ อยู่ในโหมดเศร้า หลังจากที่ทำความผิดพลาดอันร้ายแรงมา เฮ้ออ ไม่น่าซนเล้ยยย น้องมะปราง ปลงซะเถอะที่รัก ขอพักไปทำใจซักครู่ ประมาณ1นาที 55 พูดเล่นก็หลังจากที่ได้พานิ้วมือน้อยๆอันบอบช้ำ(จากการพิมพ์)ไปพักผ่อนแล้ว เมื่อไหร่ที่ว่างก็ค่อยมาอัพอิกทีอ่ะนะ

เล่าเรื่องไม่เครียดมั่งนี่กว่า วันนี้นะ ที่บ้านเรา เจอจิ้งจกมันปะดะดั๊มปั๊มๆกันอยูด้วยแหละ 555 ก๊ากๆๆๆ เล่าให้น้องไอซ์ฟัง คุนเทอก็เลยใจดี แจกคำว่า โรคจิต มาให้เต็มๆเยย ก๊ากกๆๆๆ เป็นอันจบเรื่องจิ้งจก หุหุ

กลับมาเรื่องเครียดๆกันต่อ วันนี้สอบเลข ข้อสอบ โค ตะ ระ ยากส์เลยยยย เฮ้อออ ปลงเป็นเรื่องที่สอง สงสัยว่าเราจะเรียนสายวิทย์ต่อม่ะไหวแล้วนะเนี่ยยยย มันดูดกลืนเวลาว่างเราไปหมดเลยอ่ะ ทั้งต้องทำการบ้าน ทำงาน แถมเรียนพิเศษอิก โอ๊ยๆๆๆ อิคคิวซังปวดหมอง

เรื่องสุดท้ายแล้วดีกว่า คุณพี่ส้มโอน้อยๆมาเร่งน้องมะปรางซะและ คุนพี่เค้าจะใช้คอมต่อ เป็นน้องก้อเงี้ยอ่ะนะ ต้องเสียสละ เรื่องสุดท้ายที่อยากจะเล่าสู่กันฟังก้อคือว่า ช่วงนี้เรากำลังบ้าคลั่ง CG Painting อย่างรุนแรง ฮึ่มๆ แต่เด๋วนี้ก้อม่ะค่อยได้ฝึกฝนเลยแฮะ ก้อเรื่องเรียนบร้าๆนั่นอ่ะแหละ เรียนไปก้อไม่ได้ใช้จิง เรียนไปเพื่อสอบ เฮ้ออ อ่ะ ต่อๆ อยากได้ของหลายอย่างมั่กๆๆ แต่ที่อยากได้ที่สุดก้อคือออ แต่นแตนแต๊นแตน แท็บเล็ทก๊าบบบบ รุ่นแท็บเล็ทในฝันก้อรุ่น CINTIQ 21UX แต่ก้ออ่ะนะ ของดีก้อมักจาโคดแพง! ถูกต้องมะ แหงมอ่ะดิ ตั้ง แสนกว่าบาท โอ้แม่เจ้า ซื้อบ๊วยได้เป็นหมื่นๆถุง OoO สงสัยจะได้แค่ในฝันอ่ะนะ ~ อยากหลับตาอยู่อย่างนั้น ทำอยู่อย่างนั้น ฝันถึงมันเรื่อยไป เพราะว่าความจิง ม่ายเมทางใด ทำให้ปรางได้ซื้อมัน แหง่แง ~ แต่ไม่เปนไร เรามีตัวสำรอง อิอิ แต่กำลังอยู่ในระหว่างตัดสินจายยย สองจิตสองใจอ่ะนะ ระหว่าง INTOUS กะ GRAPHIRE เฮ้ออ เกบไปคิดหนัก

บ๊ายบายยๆๆๆๆๆ เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องกานนอิอิ

ปล. อ๊ะๆๆๆ ฮั่นแน่ ตาวิเศษเห็นนะ ไคที่อ่านแล้วไม่เม้นท์หรือว่าเม้นท์แต่ไม่อ่านละก้อนะ ฮึ่มๆๆๆ เราจาตามไปเข้าฝันคุนนนนนน